เรื่องเล็กๆ ที่เกิดขึ้นที่ลิฟท์
แต่เป็นเรื่องน่าอายสำหรับ
ดีเจมะลิอีกแล้ว มะลิทำ
เรื่องหน้าแตกอะไรอีก มา
อ่านกันคับ..

วันไหนอากาศร้อน..ร้อน..ฉันชอบไปเดินเล่นที่ห้าง

ด้วยเหตุผลเหมือนคนอีกหลายคน..

คือ..ไปตากแอร์ เข้าห้องน้ำ ฟรี..ฟรี..

บางทีก็ไปฉีดน้ำหอมเล่น..ชั่วโมงละกลิ่น

มีวันนึง..ฉันก็ไปเดินเล่นเหมือนทุกครั้ง..

เดินอยู่นานจนรู้สึกเบื่อ..อยากกลับบ้านแล้ว..

ก็เลยไปที่ลิฟท์..ซึ่งอยู่มุมซอกระหว่างตึก

พอฉันเดินเลี้ยวไป...ก็เห็นคนกำลังทยอยเข้าลิฟท์อยู่..

จ๊ากกก..ฉันจะเดินไปทันมั๊ยเนี่ย

ถ้าไม่ทัน ต้องรออีก...อย่างนานเลยนะ

ไม่รอช้า..วินาทีนั้น ฉันตะโกนด้วยเสียง 480 เดซิเบล

 " รอด้วยค๊า.."

ฉันไถลรองเท้าลื่นปี๊ดดดด....ไปกับพื้นหินอ่อน (ยังกะเล่นสเก๊ตน้ำแข็ง)

มาหยุดกึ๊ก! หน้าลิฟท์พอดีเป๊ะ เย้!  ^__^ "

ประตูลิฟท์ที่กำลังจะง้างปิด..ก็ถูกผู้มีใจบุญกดเปิดให้ฉัน

คนในลิฟท์..อัดแน่น..ฉันรีบก้าวขาเข้าไป..เพื่อไม่ให้เสียเวลา

ทันใดนั้น...ก็มีเสียงบางสิ่งบางอย่างดังขึ้น

ทุกคนในลิฟท์หันมามองจ้องฉัน..เป็นตาเดียว

ฉันหยุดชะงักกึ๊ก..ยืนนิ่งแข็งเป็นหิน..

ท่าสวยมาก..ขาขวาอยู่ในลิฟท์..ขาซ้ายอยู่นอกลิฟท์

ฉันเพิ่งมองเห็นคนในในลิฟท์ชัดๆ ..

นี่.. แจน พี่สาวของโจ นูโว กับแฟนที่อยู่วงไฮแจคนี่หว่า ..

สองคนนี้จ้องมองมาที่ฉัน..แล้วก็เริ่มอมยิ้ม..

คนในลิฟท์หลายคน ..ก็เริ่มหัวเราะคิก..คิก

เสียง " ต๊อดดดดดดด.." ก็ยังคงดังไม่หยุด

ฉันก็ยังคงนิ่งแข็งเป็นหิน...

5 วินาทีต่อมา ฉันเพิ่งได้สติ!

รีบยกขาขวาออกมาจากลิฟท์..

".................................."

เสียงออดหยุดเงียบทันที...

ประตูลิฟท์ก็..ค่อย..ค่อยๆ เลื่อนปิดอย่างช้า..ช้า

ทุกคนในลิฟท์ก็ยังคงจ้องมาที่ฉันที่กำลังยืนนิ่งแข็งอยู่..

และแล้ว...สมองส่วนไหนไม่รู้ของฉันก็บงการ...

สั่งให้มือยกขึ้นโบก...พร้อมพูดออกมาว่า

" บ๊าย..บาย ..ค่า....."